Read more
Historia miasta Rawicza sięga roku 1638. Wówczas to król Władysław IV wydał akt lokacyjny i królewską wolą zatwierdził herb Rawicza - czarnego niedźwiedzia kroczącego po łące w złotym polu. Pierwszy herb miastu nadał król Władysław IV na wniosek fundatora grodu Adama Olbrachta Przyjmy-Przyjemskiego herbu Rawicz, od którego nazwę otrzymało miasto. Herb miasta stanowił fragment herbu rodowego założyciela. Wizerunek herbu umieszczony jest w akcie lokacyjnym miasta.

Rada Miasta i Gminy I kadencji w Statucie zamieściła następujący zapis: "Herbem siedziby Gminy jest wizerunek przedstawiający czarnego niedźwiedzia z uniesioną lekko do góry przednią prawą łapą na żółtym tle i na zielonej murawie. Wzór herbu określa załącznik do statutu". Herb Rawicz (też zwany Rawa lub z łacińskiego Ursowic) pojawił się na ziemiach polskich jeszcze w czasach piastowskich, jak się przypuszcza ok. roku 1002, dzięki księciu Lotaryngii. Legenda powstania tego herbu głosi, że po śmierci króla Anglii Kanuta Wielkiego korona przypadła pierworodnemu synowi Swenonowi, skarby zaś córce Klotyldzie. Młody król, nakłoniony przez swych doradców, wydał siostrę na pożarcie czarnemu niedźwiedziowi, żyjącemu w jaskini. Jednakże królewnie udało się okiełzać zwierza i tryumfalnie wrócić, jadąc na grzbiecie niedźwiedzia, do zamku królewskiego. Brat, przerażony takim obrotem sprawy, poprosił o przebaczenie i zwrócił zagrabione skarby. Potomkowie tej właśnie pani znaleźli się w Lotaryngii, skąd rycerstwo wraz z herbem trafiło na dwór Bolesława Chrobrego. Pierwsze historyczne potwierdzenie istnienia herbu Rawicz pojawiło się w roku 1109 za panowania Bolesława Krzywoustego. Co do wyglądu tegoż herbu nie ma żadnych wątpliwości. Z wizerunku tego herbu zaczerpnięto wzory herbów niektórych miast Polski: Sawina, Szczekocin, Przysuchej i Ożarowa, Tomaszowa Mazowieckiego (niedźwiedź z panną) oraz Kętrzyna, Radzynia Podlaskiego, Adamowa, Chełma, Łukowa, Węgrowa, Kościerzyny, Goniądza, Przemyśla i w Wielkopolsce, Rawicza (tylko niedźwiedź).
Więcej…