Sarnowa i sarnowski Ratusz
Pierwsza wzmianka z 1387 r. W 1407 r. przeniesienie miasta z prawa polskiego na niemieckie przywilejem Władysława Jagiełły wydanym dla właściciela Małgorzaty Donin i jej syna Jerzego. Układ urbanistyczny miasta jest dobrze zachowany (w 1987 r. wpisany do rejestru zabytków). Do najważniejszych obiektów zabytkowych należą: barokowy kościół p.w. św. Andrzeja, z pierwszej połowy XVIII w. z bramą kościelną i plebanią, klasycystyczny ratusz z XIX wieku, dwór i park dworski z XIX wieku oraz średniowieczne grodzisko. Ratusz w Sarnowie. Zbudowany w 1837 r., klasycystyczny, wieża z 1870 r., neogotycka. Murowany z cegły, otynkowany, wieża nieotynkowana. Zwrócony frontem na zachód. Piętrowy, siedmioosiowy z pozornym ryzalitem trzyosiowym w fasadzie zach., stanowiący podstawę wysokiej ośmiobocznej wieży oraz przez zwieńczenie w formie sterczynowej attyki. Kondygnacje oddzielone gzymsami kordonowymi, w fasadzie na piętrze pary pilastrów ujmujące naroża. Dach dwuspadowy z naczółkami.